Jesienią 2026 roku na ukraińskim rynku pracy zgłoszeń na oferty pracy wyraźnie przybyło, a rekrutacja nie przyspieszyła. Rekruter albo menedżer, który sam prowadzi rekrutację, dostaje dziesiątki wiadomości z trzech portali pracy (serwisów z ogłoszeniami o pracę) i z własnej strony internetowej, a potem okazuje się, że mocny kandydat tydzień czekał na odpowiedź i przyjął ofertę (propozycję zatrudnienia) od innej firmy.
Ten artykuł pokazuje, jak zobaczyć lejek rekrutacyjny w liczbach: gdzie dokładnie gubią się ludzie, ile trwa każdy etap i skąd naprawdę przychodzą osoby, które zatrudniasz. W środku znajdziesz szablon arkusza z dziesięcioma kolumnami, zamkniętą listę powodów odmowy i procedurę złożoną z pięciu zasad, która działa nawet w firmie bez działu rekrutacji.
Więcej zgłoszeń, tyle samo zatrudnionych: co zmieniło się jesienią 2026
Problem z rekrutacją przesunął się. Jeszcze rok temu głównym pytaniem w wielu firmach było „skąd wziąć kandydatów”. Teraz brzmi ono inaczej: „jak ich nie zgubić”. Zgłoszeń jest więcej, czasu na każde mniej, a wąskie gardło przeniosło się z poszukiwań do wnętrza procesu.
Według danych ukraińskiego portalu pracy Work.ua we wrześniu 2026 roku pracodawcy co tydzień publikowali o 15-18% mniej ofert pracy niż rok wcześniej. Jednocześnie w ostatnim analizowanym tygodniu (połowa października) osoby szukające pracy wysłały o 27% więcej zgłoszeń niż przed rokiem, a pracodawcy odsłonili o 24% mniej kontaktów do kandydatów (odsłonić kontakt oznacza zobaczyć telefon lub e-mail kandydata; na Work.ua to płatna usługa). Więcej zgłoszeń przy mniejszej liczbie ofert oznacza, że jedno zgłoszenie dostaje mniej uwagi ze strony firmy.
W IT obraz jest podobny. Analiza ukraińskiego portalu Djinni za pierwszy kwartał 2026 roku pokazuje, że w marcu jedna oferta otrzymywała średnio 16 zgłoszeń miesięcznie, a mediana czasu od pierwszego kontaktu do zatrudnienia wzrosła do 31 dni wobec 21 dni w 2021 roku. Co najmniej połowa zatrudnień w ostatnim roku nastąpiła 17-54 dni po pierwszym kontakcie z kandydatem.
Wniosek z tych liczb jest prosty. Jeśli firma obsługuje zgłoszenia tak samo jak dwa lata temu (poczta, arkusz, pamięć rekrutera), traci więcej ludzi niż wcześniej, nawet jeśli robi wszystko równie dobrze. Napływ zgłoszeń wzrósł, a proces się nie zmienił.

Gdzie znikają zgłoszenia, gdy nie ma procesu
Zgłoszenia gubią się nie z powodu braku kandydatów, lecz przez cztery typowe dziury w procesie. Każda z osobna jest niezauważalna, ale razem bolą.
- Trzy portale pracy, trzy skrzynki pocztowe. Zgłoszenia z każdego portalu trafiają do osobnego panelu albo na osobny adres. Żeby zobaczyć wszystkich kandydatów na jedno stanowisko, trzeba zajrzeć w trzy miejsca i ręcznie zebrać ich w jednym arkuszu. Za każdym razem ktoś z tego arkusza wypada.
- Jeden kandydat, dwie karty. Ktoś zaaplikował przez dwa portale albo ponownie po miesiącu. Bez sprawdzania duplikatów prowadzi się go jak dwie różne osoby: jednej już odmówiono, drugą zaproszono na rozmowę kwalifikacyjną.
- Status istnieje tylko w głowie. Zdania „Napisałem do niego, zastanawia się”, „ona robi zadanie rekrutacyjne”, „tego pokazaliśmy kierownikowi” nigdzie nie są zapisane. Kiedy rekruter jest na urlopie albo odszedł z firmy, lejek znika razem z nim.
- Odpowiedź po tygodniu. Kandydat, który czeka na pierwszą odpowiedź siedem dni, zdąży w tym czasie odbyć rozmowy w innych firmach. Kiedy portal Work.ua w listopadzie 2022 roku zapytał 1 523 rekruterów, dlaczego nie odpowiadają kandydatom po rozmowie kwalifikacyjnej, najczęstszą odpowiedzią był duży napływ kandydatów (30%). W 2026 roku ten napływ jest jeszcze większy.
Co z tym zrobić bez zmiany narzędzi: jedna lista wszystkich zgłoszeń ze wszystkich kanałów, jeden status dla każdej osoby i zapisany termin pierwszej odpowiedzi. Wszystko inne w tym artykule opiera się na tych trzech rzeczach.
Lejek rekrutacyjny etap po etapie: co liczyć
Lejek rekrutacyjny składa się z sześciu etapów: zgłoszenie, kandydat (zgłoszenie przyjęte do dalszej pracy), screening (krótka selekcja na podstawie CV albo 15-minutowa rozmowa), rozmowa kwalifikacyjna, oferta, rozpoczęcie pracy. Na każdym przejściu część osób odpada. Liczyć trzeba trzy rzeczy: ile osób przechodzi z etapu na etap (konwersja), ile dni spędzają na każdym etapie (czas na etapie) i kto utknął w tej chwili.
Przykład poglądowy na okrągłych liczbach. Na ofertę pracy przyszło 100 zgłoszeń. Po przejrzeniu CV 30 osób zostało kandydatami (konwersja 30%). Screening przeszło 15 osób (50%). Na rozmowę kwalifikacyjną przyszło 10 osób (67%). Ofertę dostały 3 osoby (30%). Pracę rozpoczęły 2 osoby (67%). To nie norma, tylko przykład: w Twojej firmie liczby będą inne, ważne, żeby je znać.
- Konwersja etapu: liczba osób, które przeszły dalej, podzielona przez liczbę osób na etapie i pomnożona przez 100. Gwałtowny spadek na jednym przejściu pokazuje, gdzie jest problem: w treści ogłoszenia, w szybkości odpowiedzi, w wymaganiach czy w warunkach.
- Czas na etapie: liczba dni między datą wejścia na etap a datą wyjścia z niego. Jeśli między rozmową kwalifikacyjną a ofertą mijają dwa tygodnie, kandydat nie jest już Twój.
- Kto utknął: wszystkie osoby, które są na etapie dłużej, niż przewiduje Twoja wewnętrzna norma, na przykład pięć dni roboczych na screening i dwa na decyzję po rozmowie. To lista na cotygodniowe spotkanie, a nie metryka do raportu.
Trzy liczby dla każdego wakatu raz w tygodniu wystarczą, żeby zobaczyć, gdzie dokładnie ludzie odpadają. Bardziej złożoną analitykę warto dodawać dopiero wtedy, gdy te trzy zaczną działać.
Chcesz zobaczyć lejek rekrutacyjny na prawdziwych danych, a nie w arkuszu? Zamów demo.
Dlaczego tracimy kandydatów: powody po stronie firmy i po stronie kandydata
Konwersja pokazuje, gdzie ludzie odpadają, ale nie dlaczego. Żeby zrozumieć przyczynę, przy każdej odmowie trzeba zapisać, kto odmówił, firma czy kandydat, oraz jeden powód z krótkiej zamkniętej listy. Lista musi być zamknięta, inaczej po miesiącu będzie na niej czterdzieści wariantów i żadnej statystyki.
Powody po stronie firmy, zwykle wystarczy ich pięć:
- doświadczenie nie spełnia kluczowego wymagania;
- oczekiwania finansowe wyższe niż widełki płacowe w ogłoszeniu;
- nie sprawdził się w zadaniu rekrutacyjnym;
- nie odpowiedział na zaproszenie;
- nie pasuje tryb pracy albo lokalizacja.
Powody po stronie kandydata, również pięć:
- przyjął ofertę innej firmy;
- nie odpowiadały mu warunki albo tryb pracy;
- długo nie dostawał odpowiedzi;
- zmieniły mu się plany;
- dostał lepszą propozycję od obecnego pracodawcy.
Zasada dla listy: nowy powód dodaje się dopiero wtedy, gdy pojawił się trzy razy. Jeśli w jednej rekrutacji połowa odmów ma ten sam powód, to pytanie do samego wakatu, a nie do kandydatów. Jeśli kandydaci odpadają po rozmowie kwalifikacyjnej z powodem „przyjął ofertę innej firmy”, problem leży w szybkości decyzji i widać go właśnie w czasie na etapie.
Osobno warto przyglądać się oczekiwaniom finansowym. Według raportu ukraińskiego portalu robota.ua za drugi kwartał 2026 roku mediana wynagrodzeń oferowanych w maju przez pracodawców wynosiła 28 tysięcy hrywien, a oczekiwanych przez osoby szukające pracy 25 tysięcy, ale w poszczególnych zawodach różnica bywa w jedną albo w drugą stronę. I jeszcze jeden fakt z tego samego raportu: jedna trzecia osób szukających pracy (33%) mówi, że w ogóle nie aplikuje na oferty bez podanego wynagrodzenia. Ogłoszenie bez widełek, sądząc po ich deklaracjach, traci do jednej trzeciej potencjalnych zgłoszeń jeszcze przed lejkiem.
Skąd naprawdę zatrudniamy: portale pracy, strona kariery, polecenia
Kanał warto oceniać nie po liczbie CV, lecz po liczbie zatrudnionych. Portal pracy, który daje 60 zgłoszeń i ani jednego zatrudnienia, przegrywa z poleceniami współpracowników: trzech kandydatów, jeden rozpoczął pracę.
Żeby to ocenić, w karcie każdego kandydata od pierwszego dnia musi być wpisane źródło: konkretny portal pracy, własna strona kariery, polecenie, sieć kontaktów zawodowych, direct search. Wtedy raz na kwartał dla każdego kanału można policzyć cały łańcuch: zgłoszenia, kandydaci, rozmowy kwalifikacyjne, zatrudnieni. I osobno czas do zatrudnienia (time to hire) w podziale na kanały.
Przykład na okrągłych liczbach za kwartał (poglądowy):
- Portal pracy A: 60 zgłoszeń, 12 kandydatów, 3 rozmowy, 0 zatrudnionych.
- Portal pracy B: 15 zgłoszeń, 6 kandydatów, 3 rozmowy, 1 zatrudniony.
- Polecenia współpracowników: 3 zgłoszenia, 3 kandydatów, 2 rozmowy, 1 zatrudniony.
- Strona kariery: 8 zgłoszeń, 4 kandydatów, 2 rozmowy, 1 zatrudniony.
Własna strona kariery z formularzem aplikacyjnym zasługuje na osobny wiersz w tym zestawieniu. Kandydat, który zaaplikował przez Twoją stronę, przeczytał już o firmie i zrobił bardziej świadomy krok, dlatego można postawić hipotezę, że konwersja takiego zgłoszenia w zatrudnienie jest wyższa. Sprawdzić to można tylko na własnych liczbach.
Co zrobić z wynikiem: kanały z dużą liczbą zgłoszeń i niską konwersją potrzebują innej treści ogłoszenia albo innych wymagań wobec zgłoszenia, a nie większego budżetu. Kanały z małą liczbą zgłoszeń i wysoką konwersją warto wzmacniać.
Procedura obsługi zgłoszeń dla firmy bez działu rekrutacji
Procedura na pół strony daje więcej niż jakakolwiek analityka, bo analityka tylko pokazuje, gdzie proces jest zepsuty. Pięć zasad poniżej działa w każdym narzędziu, od arkusza po system do rekrutacji.
- Jedna lista na wszystkie zgłoszenia. Zgłoszenia ze wszystkich portali pracy, ze strony kariery i z poczty trafiają w jedno miejsce. Jeśli to arkusz, to jeden, z dziesięcioma kolumnami: kandydat; kontakt (e-mail lub telefon jako klucz do wyszukiwania duplikatów); źródło; wakat; etap; data wejścia na etap; data pierwszej odpowiedzi; kto odmówił; powód odmowy; rezerwa (tak lub nie). Systemy, w których zgłoszenia z portali pracy i ze strony kariery same trafiają na jedną listę ze statusami, sprawiają, że ten punkt odpada.
- Odpowiedź dla każdego w ustalonym terminie. Na przykład pierwsza odpowiedź w ciągu dwóch dni roboczych, decyzja po rozmowie kwalifikacyjnej w ciągu 48 godzin. Termin jest zapisany, a nie „jak wyjdzie”. Odmowa też jest odpowiedzią. Pierwsza odpowiedź może składać się z dwóch zdań: „Dziękujemy za zgłoszenie na stanowisko [nazwa]. Przejrzymy CV i wrócimy z odpowiedzią do [data]”.
- Powód przy każdej odmowie. Jeden z zamkniętej listy z sekcji powyżej. Bez tego analiza przyczyn utraty kandydatów jest niemożliwa.
- Cotygodniowy przegląd lejka. Piętnaście minut i trzy punkty: konwersja na poszczególnych etapach dla każdego otwartego wakatu, kto utknął dłużej, niż przewiduje norma, i co robimy z każdą z tych osób do następnego spotkania.
- Rezerwa dla mocnych kandydatów bez wakatu. Osoba, która pasuje, ale nie do tej roli, dostaje odpowiedź i adnotację w bazie: umiejętności, preferowana rola, data kontaktu. Za pół roku dzięki tej osobie można obsadzić inny wakat bez portali pracy.
Jeśli firma przestrzega tych pięciu zasad, już widzi swój lejek, nawet w arkuszu. O tym, jak przeprowadzić samą rozmowę kwalifikacyjną i podjąć decyzję w 48 godzin, przeczytasz w osobnym artykule.
Najczęściej zadawane pytania
Ile zgłoszeń na jedną ofertę to norma?
Jednej normy nie ma: liczba zależy od zawodu, miasta i treści ogłoszenia. Według danych Djinni w marcu 2026 roku oferta w IT otrzymywała średnio 16 zgłoszeń miesięcznie, a na oferty dla frontend developerów przypadało 59. Lepiej patrzeć nie na liczbę zgłoszeń, lecz na odsetek trafnych wśród nich i na konwersję w zatrudnienie: dwadzieścia trafnych zgłoszeń daje więcej niż dwieście przypadkowych.
Jaki czas do zatrudnienia (time to hire) jest normalny dla firmy bez działu rekrutacji?
Punkt odniesienia z rynku: mediana czasu do zatrudnienia w IT według danych Djinni wynosi 31 dni od pierwszego kontaktu. Dla innych branż publicznych danych ukraińskich jest mniej. Praktyczny punkt odniesienia jest inny: jeśli między etapami mija ponad tydzień bez decyzji, tracisz kandydatów niezależnie od łącznego czasu. Dlatego licz nie tylko łączny czas, ale też czas na każdym etapie.
Jak liczyć konwersję etapu?
Liczbę osób, które przeszły do następnego etapu, podziel przez liczbę osób, które były na bieżącym, i pomnóż przez 100. Licz osobno dla każdego wakatu i dla całej firmy, raz w tygodniu. Ważne jest zapisywanie dat wejścia na etap i wyjścia z niego: bez nich będziesz mieć konwersję, ale nie czas na etapie, a to właśnie on pokazuje, gdzie kandydaci czekają.
Czy trzeba odpowiadać wszystkim, którzy się zgłosili?
Tak, choćby krótkim szablonem z dwóch zdań. Według ankiety Work.ua z 2022 roku 76% kandydatów spotkało się z ciszą po rozmowie kwalifikacyjnej, a w ankiecie Work.ua ze stycznia 2026 roku brak informacji zwrotnej wskazano jako najczęstsze źródło irytacji osób szukających pracy. Kandydat, który dziś nie pasuje, za rok może pasować, a to, co piszą o firmie jako pracodawcy, czytają wszyscy.
Co robić z mocnymi kandydatami, dla których teraz nie ma wakatu?
Odpowiedzieć uczciwie, że w tej chwili nie ma wakatu, i poprosić o zgodę na zachowanie kontaktu. Zapisać w bazie umiejętności, preferowaną rolę, oczekiwania finansowe i datę rozmowy. Kiedy otworzy się podobny wakat, zacząć od tych osób: one już znają firmę, a firma zna je, dlatego taka rekrutacja jest zwykle szybsza i tańsza niż nowe poszukiwania na portalach pracy.
Jak porównać portale pracy między sobą?
Dla każdego portalu policzyć za kwartał: zgłoszenia, kandydatów po przejrzeniu CV, rozmowy kwalifikacyjne, zatrudnionych i średni czas do zatrudnienia. Porównywać konwersję w zatrudnienie i czas, a nie liczbę zgłoszeń. Jeden portal może dawać dużo nietrafionych CV, inny daje mało, ale celnie. Jeśli w ciągu kwartału żaden kanał nie dał zatrudnienia, problem najprawdopodobniej leży w wakacie, a nie w kanałach.
Chcesz wypróbować taką procedurę poza arkuszem? 14 dni za darmo.



